asheghi

__*#######*
___*##########*
__*##############
__################
_##################_________*####*
__##################_____*##########
__##################___*#############
___#################*_###############
____#################################
______###########فقط شیوا##############
_______#############################
________###########################
__________### دوسدارتم تا اخر عمرم ....######
___________####شیوا جونم عاشقتم...#####
____________#### خيلي دوست دارم#####
_____________#################
_______________##شیوا جونم#
________________##########
_________________########
__________________######
__________________####
__________________###
__________________#
اي سر چشمه ي محبت
اي عشق واقعي
چگونه ستايشت کنم در حالي که قلبت از محبت بي نياز است
چگونه ببوسمت وقتي که عشقت در وجودم جاري ميشود
بگزار نامت را تکرار کنم نامت زيباست دلنشين است
چه داشته اي که اينگونه مرا تلسم کرده اي
من اينگونه نبودم تو عشق را با من آشنا کردي
تو هواي دلم را با طراوت کردي
زماني که با تو هستم به آسمان به بيکران برواز ميکنم
پس بدان دوستت دارم گرچه پايان راه را نميدانم...

برای تو می نویسم....

به دور از وزن و قافیه...

صادقانه تو را می خوانم ای بهترینم..

بی هیچ پرده پوشی سخن می گویم...

من هم انسانم و پر از حس های انسانی...

اما....مرا ببخش که همچون دیگران نمی توانم خود را معشوقه کسی خوانم...

یا در آغوشت گیرم و تو را ببوسم..

من محبت واقعی تو را می خواهم...

و خود نیز با تمام قوا سعی می کنم تمام محبتم را خالصانه در اختیارت گذارم...

من تو را همچون پروانگان دوست دارم و از عشقمان پروایی ندارم...

اما چگونه می توانم خود را از دست افکار پریشان دوری خلاص کنم..

آه٬ دلگیرم از خود و شادمانم از تو...

بی تو رها می شوم در مرداب انسان های پر از ریا...

مثل همیشه همچون گربه ای ترسو هستم...

مثل همیشه دوووووووووووووووووووووستت دارم...

گرچه در ظاهر دستان زیبایت را در دست نمی گیرم...

ای تو پر از وسوسه ی عشق....

تورو اون لحظه که دیدم به بهانه هام رسیدم

از تو تصویری کشیدم که اونو بی تو ندیدم

تورو از نگات شناختم

قصه از عشق تو ساختم

تورو از خودت گرفتم

با تو یک خاطره ساختم

ای تو بهانه واسه موندن

ای نهایت رسیدن

ای تو خود لحظه ی بودن

تو طلوع صبح خورشیدو دمیدن

ای همه خوبی همه پاکی تو کلام اخر من!

باران عشق

  باز باران باران

آسمان اشک افشان

تا ببوسد رخ زیبای زمین

و زمین شکرکنان دسته گلی داد به ابر

مجنون

تقدیر چنین است که مجنون باشیم

دیوانه و سرگشته و دلخون باشیم

شب تا به سحر یک مژه بر هم نزنیم

هر روز ز اشک همچو کارون باشیم

ستیز ما با تاریکیست

برای جدال با تاریکی شمشیر نمی کشیم ،

چراغ می افروزیم

دستاویز عشق...

بی روی توام بهار و پاییز یکیست

مرثیه  و آواز  دل انگیز  یکیست

چون نیست برای عشق دستاویزی

دستان رقیب و خنجر تیز یکیست

درمانده

دلگیرتر  از  ابر  سیاهم  امروز

درمانده و زار و بی پناهم امروز

دیروز به لطفت آسمانی بودم

درد عشق

دردی که عوام عشق می دانندش

از روی یقین معجزه می خوانندش

تا بحث ز خود گذشتگی میآید

عذر آورده ز خویش می رانندش

رقص

به چشم باز ببین چون ستاره می رقصد

به لطف و ناز ببین چون ستاره می رقصد

هزار بار تو رقص ستاره را دیدی

ببین و باز ببین چون ستاره می رقصد

اگرچه دختر تهرانیست و ایرانیست

تو در حجاز ببین چون ستاره می رقصد

بوقت بازی زلف سیاه مشکینش

شب دراز ببین چون ستاره می رقصد

به لطف قامت زیبای او عبادی را

به صد نیاز ببین چون ستاره می رقصد